blada twarz


blada twarz
blada twarz {{/stl_13}}{{stl_7}}'w twórczości odnoszącej się do Indian: indiańskie określenie człowieka białej rasy; wróg Indian' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • twarz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVb, lm M. e {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przód głowy człowieka (od czoła po brodę); oblicze, fizjonomia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Blada, drobna, gładka, koścista, okrągła, ogorzała,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • twarz — 1. Blada twarz «w literaturze o tematyce indiańskiej: człowiek białej rasy»: Tędy miał jasnowłosy Jeleń Rączy wybiegać wprost do wodopoju, jeszcze przed wschodem słońca, gdy blade twarze w domu, powyżej obozu, spać będą snem mocnym, borsuczym. M …   Słownik frazeologiczny

  • twarz — ż VI, DCMs. y; lm M. e, D. y «przednia strona głowy ludzkiej» Okrągła, pełna, pociągła, szczupła, wydłużona twarz. Brzydka, nalana, odrażająca twarz. Ascetyczna, rasowa twarz. Pomarszczona, wychudzona, zniszczona, zwiędła twarz. Czerstwa,… …   Słownik języka polskiego

  • trupia cera [twarz] — {{/stl 13}}{{stl 7}} trupio blada cera, twarz; chorobliwa bladość : {{/stl 7}}{{stl 10}}Anemik o trupiej cerze. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • blady — bladzi, bledszy (bladszy) 1. «nie mający rumieńców; mizerny» Śmiertelnie, trupio blady. Blady jak ściana, jak papier, jak płótno. Blady z gniewu, ze złości. ◊ Blady strach padł na kogoś «ktoś się przestraszył» ◊ Blada twarz «w opowiadaniach o… …   Słownik języka polskiego

  • blady — 1. Blady świt, ranek «bardzo wczesny świt, ranek»: I tak gadu, gadu, przesiedzimy nieraz do bladego świtu, bo spać się nie chce. J. Krzysztoń, Wielbłąd. 2. Ktoś (jest) blady, biały jak ściana, jak papier, jak płótno, jak kreda, jak chusta, jak… …   Słownik frazeologiczny

  • papierowo — 1. «tak jak papier, podobnie do papieru» Papierowo blada twarz, cera. 2. «sztucznie, nienaturalnie, nieżyciowo» Główna scena filmu wypadła papierowo …   Słownik języka polskiego

  • przeraźliwie — przeraźliwieej 1. «budząc przerażenie, lęk, grozę; przeszywająco» Przeraźliwie krzyknąć, wrzasnąć. Przeraźliwie błysnęło się, zagrzmiało. Syreny przeraźliwie wyły. Samoloty przeraźliwie huczały. 2. «w dużym stopniu, bardzo; okropnie, strasznie»… …   Słownik języka polskiego

  • papierowo — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} podobnie do papieru; blado, szaro : {{/stl 7}}{{stl 10}}Z przerażeniem patrzyła na jej papierowo bladą twarz. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trupi — 1. Trupia cera, twarz «blada cera, blada wychudła twarz»: Jego trupia twarz rozciągnęła się nagle w grymasie, który miał oznaczać radość. B. Czeszko, Pokolenie. 2. Trupi blask, trupie światło «blady, zimny blask, blade, zimne światło»: Ledwie… …   Słownik frazeologiczny